Rrëfimi nga Masakra e Dubravës: Si u kthye burgu në vend ekzekutimi

Prishtinë, 23 maj 2026 16:09

I mbijetuari i Masakrës së Burgut të Dubravës, Sadik Zeqiri, ka rrëfyer tmerrin që përjetuan të burgosurit shqiptarë gjatë majit të vitit 1999, në periudhën kur nisën bombardimet e NATO-s ndaj forcave serbe. Ai ka deklaruar se pas fillimit të bombardimeve, dhuna dhe keqtrajtimet ndaj të burgosurve u intensifikuan çdo ditë.

Zeqiri ka treguar se ishte arrestuar nga forcat serbe pasi iu bashkua Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në vitin 1998. Fillimisht u mbajt në UDB-në e Gjakovës, më pas në Burgun e Pejës dhe në mars të vitit 1999 u transferua në Burgun e Dubravës. Sipas tij, deri në nisjen e bombardimeve situata ishte më e qetë, por gjithçka ndryshoi pas 24 marsit 1999.

“Që nga 25 marsi e deri më 24 maj nuk na është ndalur rrahja dhe terrori”, ka thënë Zeqiri, duke shtuar se të burgosurit përballeshin me mungesë ushqimi, rrahje të vazhdueshme dhe maltretim fizik e psikologjik nga gardianët serbë. Ai ka pohuar se pas thyerjes së dyerve të burgut, në dhunë ndaj të burgosurve morën pjesë edhe të burgosur serbë të armatosur.

Duke kujtuar ditën e masakrës, Zeqiri ka rrëfyer se më 22 maj të vitit 1999 të burgosurit shqiptarë u urdhëruan të rreshtoheshin në fushën sportive të burgut. Në ato momente, sipas tij, filluan të shtënat dhe shumë të burgosur u rrëzuan përtokë pa e kuptuar nga po vinin plumbat.

Ai ka deklaruar se vetëm në fushën sportive u vranë rreth 70 persona, ndërsa vetë mbeti i plagosur. Sipas tij, në Burgun e Dubravës ndodheshin rreth 960 të burgosur shqiptarë dhe viktima kishte në çdo hapësirë të burgut.

Masakra e Burgut të Dubravës konsiderohet një nga krimet më të rënda të kryera gjatë luftës në Kosovë. Nga 19 deri më 24 maj 1999, në këtë burg u vranë mbi 100 të burgosur shqiptarë dhe qindra të tjerë u plagosën nga forcat serbe.