Harry Bajraktari: Mos e shtyni Kosovën të bëhet një Bosnje tjetër

Prishtinë, 13 shtator

Nuk duhet një shtet i dytë jofunksional në Ballkan – Shtetet e Bashkuara kanë të drejtë në parim, por nuk duhet ta ndëshkojnë Kosovën, është një aleate besnike.

Nuk duhet një shtet i dytë jofunksional në Ballkan – Shtetet e Bashkuara kanë të drejtë në parim, por nuk duhet ta ndëshkojnë Kosovën, është një aleate besnike, ndërsa favorizojnë të Serbisë që është rreshtuar hapur me Kinën dhe Iranin.

Njoftimi se Shtetet e Bashkuara kanë pezulluar për një kohë të pacaktuar Dialogun Strategjik është lajm i keq për Kosovën.

Populli i Kosovës sigurisht nuk e meriton këtë. Ai është populli më pro-amerikan në botë dhe përkushtimi i tij për paqe, stabilitet dhe demokraci është i padiskutueshëm.

Populli e ka shprehur vullnetin e tij në zgjedhjet e fundit kombëtare dhe me të drejtë ka pritur që ligjvënësit e zgjedhur të bëjnë punën e tyre — të formojnë një qeveri të re dhe të fokusohen tek detyra e tyre më e rëndësishme: t’i shërbejnë Kosovës. Është fatkeqësi që shumë muaj u humbën me rituale politike të pakuptimta në vend që të ecet përpara me vendime praktike.

Përgjegjësia për këtë dështim u takon të gjitha partive politike. Shtetet e Bashkuara kanë të drejtë të shprehin shqetësim për zhvillimet e fundit. Megjithatë, unë shqetësohem se, pavarësisht qëllimeve të mira, Uashingtoni po rrezikon ta shtyjë Kosovën drejt një situate të ngjashme me atë të Bosnjës.

Në pamje të parë, kërkesat e Listës Serbe mund të duken si përfaqësim i ndjenjave të komunitetit serb. Në praktikë, ata dominojnë votën serbe duke përdorur frikësime dhe presion të padrejtë. Kërkesa e tyre e fundit pranë Gjykatës Kushtetuese duket më shumë si një përpjekje për të krijuar më shumë jofunksionalitet në Kosovë duke shfrytëzuar teknikalitete.

Në Ballkan, tashmë kemi një shtet jofunksional në Bosnje për shkak të Republika Srpska-s së mbështetur nga Beogradi. Lejimi i Listës Serbe në Kosovë që të paralizojë institucionet shtetërore nuk do të përmirësojë kushtet e komunitetit serb — do t’i japë vetëm Presidentit Vuçiç një rrugë të re për të ndërhyrë dhe për të krijuar më shumë paqëndrueshmëri.

Kosova ka problemet e veta dhe qeveria e saj duhet të jetë më e hapur dhe më e gatshme të bashkëpunojë me aleatin e saj më të madh, por nuk ka asnjë dyshim se ku qëndron besnikëria e saj. Kryeministri kujdestar Albin Kurti dhe të gjitha partitë politike në Kosovë mbështetën sulmin e Presidentit Donald Trump kundër Iranit dhe përshëndetën politikën e tij të “paqes përmes forcës.”

E njëjta gjë nuk mund të thuhet për Presidentin Vuçiç dhe Serbinë. Vendimi i Trump-it u kritikua hapur në Beograd dhe Serbia përsëri theksoi miqësinë e saj me regjimin iranian.

Vuçiçi sapo është kthyer nga Kina, ku iu bashkua diktatorëve Xi, Putin, Kim dhe liderëve të tjerë botërorë në një shfaqje politike kundër rolit të Amerikës në botë. Serbia madje ka zhvilluar edhe stërvitje të përbashkëta ushtarake me Kinën, duke sinjalizuar një partneritet gjithnjë e më të ngushtë.

Lista Serbe është plotësisht nën kontrollin e Vuçiçit dhe, sado kërkesat t’i plotësojë komuniteti ndërkombëtar dhe Kosova, ajo përsëri do të gjejë arsye për t’u ankuar.

Pesë vite më parë, Presidenti Vuçiç nënshkroi një marrëveshje me Presidentin Trump në Zyrën Ovale dhe ka shkelur pothuajse çdo pikë dhe premtim të asaj marrëveshjeje. Megjithatë, nuk ka pasur as qortimin më të vogël nga Ambasada e SHBA-së në Beograd për veprimet e tij.

Në këtë kontekst, pezullimi i Dialogut Strategjik me Kosovën — ndërsa planifikohet hapja e një të tillë me Serbinë, siç pritet deri në fund të këtij viti — duket shumë i pabalancuar dhe nuk i shërben interesave amerikane në rajon.

Unë përshëndes reagimin e Presidentes Vjosa Osmani dhe shpresoj që Shtetet e Bashkuara dhe Kosova — nën qeverinë aktuale ose një qeveri të ardhshme — të ndërmarrin hapat e nevojshëm për të rifilluar Dialogun Strategjik për hir të paqes dhe stabilitetit në Ballkan dhe Evropë.