Qendrat Kolektive në Komunën e Leposaviqit, Leshak dhe Soqanicë, brengë për qytetarët dhe pushtetin

Leposaviq 10 Qershor 2025

Përgatiti, ekipi i Veritas

Komuna e Leposaviqit kishte 6 qendra kolektive deri vitin e kaluar. Njerëzit që jetonin në to jetonin në kushte jo të përshtatshme. Familjet dhe individët që nuk e kishin zgjidhur çështjen e strehimit qëndruan në to. Këto janë familje të cenueshme  në aspektin social, që përballeshin me probleme të ndryshme përveç jetesës në kushte ç’njerëzore.

Edhe pse Komuna e Leposaviqit lëshoi ​​një njoftim zyrtar më pak se një muaj më parë se zgjidhi çështjen e qendrave kolektive dhe u kujdes për familjet e rrezikuara, realiteti në terren për fat të keq nuk është i tillë.

Në komunën e Leposaviqit, në tre vendet që vizituam në terren, individët dhe familjet ende jetojnë në kushte ç’njerëzore dhe lihen të pakujdesur dhe jashtë çdo sistemi.

Në pyetje janë numri më i madh i refugjatëve nga Kroacia, dy familje rome, si dhe banorët vendas që, sipas dëshmisë së tyre, të gjithë i kanë harruar.

Në bisedën me ta, ata pohojnë se për vite me radhë u janë drejtuar të gjitha institucioneve të mundshme për ndihmë (Komisariati për Refugjatët, UNHCR, KFOR-it, autoriteteve lokale), por çështja e strehimit nuk është zgjidhur deri më sot. Ata morën ndihmë vetëm në formën e pakove ushqimore dhe higjienike.

Problemi më i madh me të cilin përballen është se nuk mund të marrin dokumente dhe për këtë arsye nuk mund të ushtrojnë të drejtat e tyre themelore.

Fjalia e bashkëbiseduesit tonë ishte mbresëlënëse, “DERI TANI, NA KANË KONTAKTUAR MBI NJËQIND ORGANIZATA, POLITIKANË, GAZETARË, TË HUAJ DHE INDIVIDË, DHE TË GJITHË PREMTONIN SE DO TË NA NDIHMOJNË. KUR I KONTAKTOJMË PËRSËRI, ATA GJEJNË JUSTIFIKIME TË NDRYSHME DHE NA UDHËZOJNË TË KONTAKTOJMË NJË INSTITUCION TJETËR. SIÇ MUND TË SHIKONI, JEMI ENDE KËTU SOT. ËSHTË SIKUR NA KA HARRUAR ZOTI.”

Apartamentet që u ndërtuan në territorin e kësaj komune dhe ishin të destinuara për familjet socialisht të cenueshme u bënë objekt i ryshfetit politik. Ato u caktuan, u uzurpuan dhe u premtuan nga autoritetet lokale të mëparshme dhe aktuale, si dhe nga Ministria për Komunitete dhe Kthim.

Fatkeqësisht, sot ende ka mbi 20 persona që jetojnë në qendra kolektive, të cilët presin një zgjidhje sistemike. Disa prej tyre kanë humbur çdo shpresë dhe janë pajtuar me fatin që i ka pësuar.

Mbetet një pyetje e hapur për të gjitha institucionet përkatëse. KUSH DO T’I NDIHMOJË KËTA NJERËZ DHE KUSH MUND T’I NDIHMOJË ATA?