FAZ publikoi një hulumtim mbi përfshirjen e Vuçiçit në luftë në Sarajevë

Prishtinë, 24 korrik 2026 08:28

Gazeta Frankfurter Allgemeine Zeitung publikoi një artikull rreth presidentit serb Aleksandar Vuçiç nga periudha kur ai ishte vullnetar lufte në Sarajevë.

Hulumtimi nga gazetari Michael Martens rezultoi në gjetjen e deklaratave të vjetra të Vuçiçit që konfirmonin se ai ishte krenar për aktivitetet e tij gjatë luftës në Bosnjë dhe Hercegovinë.

Martens në rrjetet sociale rrëfeu tezat kryesore nga teksti i tij, i cili u botua në botimin e shtypur të FAZ, dhe në postimin e tij në X ai thekson se Vuçiç nuk ishte një guidë turistike për të huajt e pasur të “Sarajevo Safari”, por se vetë e vërteta është mjaft e errët.

Në fillim të tekstit, sqarohen rrethanat e luftës dhe situata që mbizotëronte në Sarajevë në periudhën 1992-1995, dhe autori i referohet posaçërisht rrezikut që fshihej në varrezat hebraike.

“Rrethimi shumëvjeçar i Sarajevës ishte një krim lufte serb, siç është përcaktuar nga Tribunali i Hagës i OKB-së për ish-Jugosllavinë në disa gjyqe, përfshirë edhe kundër gjeneralit serbo-boshnjak Dragomir Millosheviq. Në vitin 2007, gjenerali u dënua me 33 vjet burg për krime kundër njerëzimit: terror kundër popullsisë civile, snajperë, granatime të tregjeve dhe tubime me njerëz. Çdo ditë, për vite me radhë. Një nga vendet e rrethimit ishte varreza hebraike e Sarajevës. Më shumë pjesë “Vendndodhja, e vendosur në shpatet e malit, kontrollohej nga sulmuesit serbë. Nga atje, snajperët shënjestruan qytetin”, shkroi Martens.

Pastaj FAZ e ridrejton vëmendjen e saj te Aleksandar Vuçiç, i cili është aktori kryesor i tekstit të tyre.

“Burri i cili, si vullnetar i ri lufte, ishte i pranishëm të paktën për një farë kohe në mes të aktiviteteve kriminale në Varrezat Hebraike të Sarajevës, është presidenti i sotëm i Serbisë, Aleksandar Vuçiç. Nuk ishin kundërshtarët ose kritikuesit e presidentit ata që nxorën në dritë këtë detaj të shëmtuar të biografisë së tij. Ai vetë foli për këtë me krenari disa herë në intervista në vitet 1990”, thuhet aty.

Duke pasur parasysh që intervistat kontraverse u botuan në gazeta më pak të njohura, të cilat nuk kishin një version dixhital dhe ishin të vështira për t’u gjetur në internet, Martens e varrosi veten në një arkiv të Beogradit.