A “vërshëlleu” Vuçiç për fillimin e luftës civile?

Beograd, 13 gusht 2025

Pyetja nëse presidenti i Serbisë, Aleksandar Vuçiç, vërshëlle për fillimin e luftës civile pa e njoftuar zyrtarisht, duke pasur parasysh se ai dërgon qindra anëtarë të paraushtarakëve të tij, mbështetës, të ashtuquajtur besnikë, me bluza të zeza dhe të dallueshëm nga veshjet e tyre, për të “sulmuar” gratë, fëmijët dhe njerëzit e zakonshëm, të cilët protestojnë kundër qeverisë së tij të korruptuar, është aktivizuar veçanërisht në ditët e fundit.

Lufta civile si pasojë e tensioneve socio-politike që lindën me rënien e tendës në stacionin e trenit në Novi Sad dhe protestat e forta që përfshinë të gjithë vendin, si dhe rënien e shikueshmërisë së klikës në pushtet dhe njëfarë brutaliteti policor kundër demonstruesve, është folur për muaj të tërë.

Ndërsa koha kalon dhe mbështetja për një sundimtar autokrat në mesin e qytetarëve zvogëlohet, përdorimi i armës së vetme të mbetur, e cila është punësimi i banditëve për të luftuar njerëzit e zakonshëm që protestojnë kundër një qeverie të tillë, ndërsa policia i mbron këta banditë, po bëhet gjithnjë e më i dukshëm.

Përleshjet me mercenarët e Vuçiçit në Baçki Petrovac, Baçka Palanka dhe më qartë në Vrbas, në ditët e fundit, ku njerëz me fëmijë, gra, fëmijë, të moshuar u qëlluan me piroteknikë, gurë, shishe me ujë të ngrirë dhe çelësa francezë, të gjitha të organizuara nga të ashtuquajturit besnikë të Vuçiçit, sipas dëshmive të qytetarëve vendas, të sjellë nga qytete të tjera për të provokuar dhunë, opinionistët në Serbi i vlerësojnë si një hap të fundit para zgjedhjeve të jashtëzakonshme, si vijën e fundit të mbrojtjes së një padroni të dështuar.

Ashtu si banorët e qytetit që dëshmuan atë dhunë, ata pajtohen se një luftë e vërtetë u zhvillua në rrugët e atyre qyteteve në ditët e kaluara midis ngacmuesve të sjellë dhe banorëve të atyre qyteteve. Ata gjithashtu pajtohen se efekti që qeveria pret nga arrestimet dhe rrahjet është që disa që tani po rebelohen do të tërhiqen nga rrugët nëse çmimi i atij rebelimi është humbja e punës, lirisë, shëndetit dhe veçanërisht kokës së tyre.

Por, ashtu si të gjitha lëvizjet e mëparshme me “Studentët që duan të mësojnë”, duke ecur nga Kosova, Çacilandi, Lëvizja Popullore për Serbinë…, kjo nuk do ta ndalë kërkesën për ndryshime, madje për më tepër, do të mobilizojë edhe ata që deri më sot po e rishqyrtonin nëse protestat e përditshme për disa muaj kanë kuptim”, tha avokati Sinisha Nikoliq, shef i kabinetit të kryeministrit të vrarë Zoran Gjingjiç.

Sociologu Iva Zhivkov, thotë se në sjelljen e autoriteteve në ditët, javët dhe muajt e mëparshëm, modelet e përdorura për të stabilizuar autokracitë mund të njihen pas demonstratave masive në Rusi, Bjellorusi, Gjeorgji dhe pjesërisht në Turqi. – Ekzistojnë tre procese paralele, i pari prej të cilëve është zvogëlimi i numrit të kundërshtarëve të regjimit, duke përdorur metodën e shkopit dhe karotës. Me një goditje në xhep, qeveria tashmë i ka kthyer mësuesit nga rrugët në klasa, dhe një proces i ngjashëm i disiplinimit të profesorëve të universitetit po i afrohet fundit. Është treguar se për shumë njerëz, një pagë e rregullt është më e rëndësishme sesa lufta për interesin e përgjithshëm. Qeveria pret një efekt të ngjashëm nga arrestimet dhe rrahjet, d.m.th. që disa që tani po rebelohen do të tërhiqen nga rrugët nëse çmimi i atij rebelimi është humbja e punës, lirisë, shëndetit dhe veçanërisht kokës së tyre – thotë ai.